Het kan behoorlijk lastig zijn om met je ex-partner onder één dak te blijven wonen tijdens een scheidingsprocedure, zeker als er veel spanningen en ruzies zijn. Ook dit punt staat tijdens een mediation op de agenda. Als er namelijk heldere en goede afspraken kunnen worden gemaakt die voor beide partners aanvaardbaar zijn, voorkomt dit vervelende procedures. Deze procedures duren tegenwoordig niet alleen lang, maar bovendien is het ook nog niet eens 100% zeker dat de rechter besluit dat het recht op gebruik van de woning aan één van de partners toekomt. Hoe zit dat?

Procedure
Het familierecht biedt de mogelijkheid om via een voorlopige voorzieningen procedure tijdelijke regelingen te treffen, totdat de scheiding definitief is geregeld. Dit helpt om de situatie draaglijker te maken en zorgt ervoor dat de betrokkenen, en vooral de kinderen, wat meer stabiliteit ervaren in een onzekere periode.

Wanneer kan je om een voorlopige voorzieningen vragen?
Als je de definitieve regeling in de scheidingsprocedure niet kan afwachten, kun je een voorlopige voorzieningen procedure aanvragen. Er moet wel sprake zijn van een dringende, onhoudbare situatie.

Welke tijdelijke regelingen kunnen worden getroffen en hoe lang gelden deze?
De rechter kan over een beperkt aantal onderwerpen een beslissing nemen.
- wie tijdelijk de zorg voor de kinderen krijgt,
- wat de alimentatie zal zijn,
- wie voorlopig in het huis mag blijven.
De voorlopige voorzieningen gaan direct in en blijven gelden totdat de scheiding definitief is.

Een voorbeeld uit de praktijk
Op 29 januari jl. moest de rechter in Alkmaar oordelen over het verzoek van de vrouw om aan haar het alleen-gebruik van de echtelijke woning en inboedel toe te kennen gedurende de echtscheidingsprocedure. De vrouw had er moeite mee om met de man in de woning te moeten leven ondanks hun relatiebreuk. Ze vond het vervelend als de man onuitgenodigd haar kamer binnenkwam en ze voelde zich onveilig. Als de rechter haar verzoek zou toewijzen, zou de man de woning moeten verlaten. De man vond het echter geen probleem als de vrouw haar kamer op slot zou doen. De woning was volgens de man bovendien groot genoeg om elkaar in de woning te kunnen ontlopen. Er waren eigen sanitaire voorzieningen voor elk van hen. Beide partijen hadden een groot belang bij het gebruik van de woning.

Wat besloot de rechter?
De rechter woog de belangen van beiden af en vond dat niet was komen vast te staan dat gezamenlijke bewoning niet meer mogelijk was. De exen zouden onderling afspraken moeten kunnen maken over gedragsvormen en over het gebruik van gezamenlijke ruimtes in de woning om ervoor te zorgen dat zij elkaar zo min mogelijk tegenkomen en er zo min mogelijk discussies plaatsvinden. Hiermee zouden zij voor een manier van samenleven moeten kunnen zorgen die voor een ieder van hen aanvaardbaar is. De rechter wees het verzoek van de vrouw af, met als gevolg dat de exen voorlopig beiden in de woning mochten blijven wonen.

Onze conclusie is dan ook: probeer in de mediationfase goede afspraken met elkaar te maken, zodat deze ellende jullie bespaard kan blijven!